“Lay lay lay lay”

“Lay lay lay lay”

“Ünye… Ünye… Ünye…”

Tezahürattan da anladığınız gibi hafta sonu maçtaydım.

Beypazarı Şekerspor ile Ünyespor arasında yapılan maçta…

Maçı, 2-1’lik sonuçla Ünyespor kazandı…

*

Ünyesporun maçlarını, arada bir izlemeye gitsem de takımın durumunu takip etmekteyim. Ligin ilkyarısında izlediğim iki maç vardı ve her ikisi de berberlikle sonuçlanmıştı. Ligin ilkyarısında oynayan kadronun dağıldığını ve takımın yeniden şekillendiğini okumuştum. Ligin ikinci yarısı için şekillenen takımı merak ettim ve görmeye maça gittim…

*

Bu hafta, kar yağışı nedeniyle ağırlaşan bir sahada futbol oynandı. Sahanın ağır olması, futbol kalitesinin de düşük olmasına sebep oldu. Sanırım. Ünyesporun, takım olarak kondisyonlarının düşük olduğu izlenimini aldım. Ayrıca takım; ‘Kontratağa çıkma becerisi olan futbolcudan yoksun ve kontratağa çıkamayan bir takım’ algısı yarattı bende…

Belki de isabetli yorum yapabilmek için, teknik konulara da hâkim olmayı gerektirir. Ayrıca izlenimlerimin sağlıklı yoruma dönüşebilmesi için takımın maçlarının çoğunu izlemem gerekir…

Benim asıl anlatmak istediğim, oynanan maç ve takımın durumu değil. Benim üstünde durmak istediğim konu, her ne kadar maç ile ilgili olsa da saha içi ile ilgili değil, stadyumda yaşananlar ile ilgili olacak…

*

Biletimi aldım. Kapalı tribünler de yerime oturdum.

Maç başladı.

“Dakika bir, küfür bir”

“Dur be kardeşim, daha maç yeni başladı. Ne oldu da anında küfürleri sıralamaya başladın” diyecektim… Sağımda-solumda, önde-arkada olan 4-5 kişi, başladılar sırayla küfür etmeye.

Bir küfürcü gruba denk gelmişiz…

Öyle bir mizaç ki esprilerini bile küfürle yapıp kahkaha atıyorlar.

Nasıl bir psikolojidir anlamıyorum…

Küfürle birbirini coşturan bir grubun arasına düşmüşüm bilmeden...

İlkyarı katlandım. Baktım bu durum ikinci yarıda devam ediyor, onlardan uzakta, gözüme boş koltuk kestirdim ve gittim oraya oturdum.

Baktım yan tarafımda 10-12 yaşlarında çocuklar oturuyor. Biraz uzağımda, babaları ile maça gelmiş aynı yaşlarda bir-iki kız çocuğu da vardı. Etrafta çoluk çocukta olsa da küfür grubu için bir şey fark etmiyor. Dağarcığında ne kadar küfür varsa sıralamaya devam ettiler…

Bunu yapan 4-5 kişide olsa, insanın asabı bozuluyor, maç izlemek de insana tat vermiyor. Ve bu küfürler olmasa, stat bayan ve çocuklarla dolacak…

*

Yanımda oturan iki çocuk, maça yalnız gelmişlerdi. Büyükleri yoktu yanında.

“Maça görevliler mi aldı sizi” dedim.

“Yok abi” dedi.

“Bilet alıp girdik”

“Ünyesporun her maçına geliyor musunuz?” dedim.

“Harçlıklardan artırarak maç parasını biriktirdiğimiz de geliyoruz” dedi…

Maça girerken gördüğüm o; ‘Tek biletle turnikeye ikili sıkışan bazı bedavacılara’ çocuklar ile olan bu kısa diyalogu duyurmak gerekir diye düşündüm ve yazdım…