Mevsimin kış oluşuyla beklenen kar, tüm güzelliğiyle örtüyor üzerinizi..sadece üzerinizi değil, evinizi, mahallenizi, şehrinizi memleketinizi..

          Ayrı güzelliği var yağan karın ve kışın.

          Mevsim olarak soğuk, yuvanızda ise sıcak bir ortamdır kış…

Sabahleyin dışarıya bir bakış, etraf beyazlara bürünmüş, hemen ailenin diğer fertlerini uyandırıyorsunuz güzelliği görmeleri için. Kimi eline alıyor fotoğraf makinesini, ilk manzaraları sevdikleriyle paylaşabilmek sevdasına “şip-şak”. Pozlar hemen sanal ortamda ulaşıveriyor gurbetteki özlem duyanlara, sevdalılara, sevdalıya, sevgiliye.

        Sabahleyin işe erken gidenler beyaz pamuksu yorganı, yumuşacık adımlarıyla incitmeden,  fırının havaya dağıtmış olduğu sıcacık ekmek kokusunu teneffüs ederek devam ediyorlar mekânlarına doğru…

       Kış, canla cananın sıcacık simidi paylaştığı, sevgililerin sofrasında ıhlamur buharının buram buram koktuğu mevsimdir. Kış, sevenlerin kartopuyla yüreklerinden dışa yansıyan uzak mesafe öpücüklerdir. Siz hiç başka mevsim kartopu iriliğinde birbirlerine taş atan gördünüz mü?

 Hayır?

 O beyaz kartopu sevginin, kardeşliğin, arkadaşlığın, dostluğun sembolüdür. Çocuk, genç delikanlı, hanımefendi, amca, teyze hemen sokağın bir köşesine yapıverir kardan adamı. Herkes kendi hayalindekini heykele dönüştürür, kardan adam, kardan gelin, el ele sevgili, bankta oturan iki âşık gibi. Sonra yan tarafına geçer ve o anı hatıralarında saklamak için cep telefonuna veya kamerasına kaydeder.

      İnsanımızın beyaz örtüyle birlikte, kederlerini neşeye dönüştürmeye çalışmasıdır kış mevsimi.

          Hava soğuk olabilir ama içimizdeki sıcaklık bir başkadır. Akşam evlerimizde annemizin patlattığı mısır, büyüklerimizin anlattığı masallar ve geçmişe yönelik kış hatıraları, bizleri biraz olsun odalarımızdaki bilgisayarın başından uzaklaştırarak bir arada olmamıza vesile olmasıyla bir başka güzeldir kış mevsimi…

      Sabahleyin pencerenizin önüne koyduğunuz ekmek kırıntılarını kuşların üşüşerek yediğini görmek mutlu eder sizleri…

    Beyaz örtü, göze görünen her türlü çirkinliği örtmüştür. Çirkin yazılan deftere silgi olmuş yeni bir sayfadır kış…

    Keşke, gönlümüz her zaman kar gibi beyaz olsa… zaman zaman gördüğümüz kusurları affedebilsek, bize atılan taşlara kartopuyla karşılık vermeyi öğrenebilsek..

   Bu yüzden kış mevsimini bitmesin istiyorum. Her zaman attığımızın kartopu olması için… Soğuk kış mevsiminde gönlünüzde ve yuvanızda sıcaklığın eksi olmamasını temenni ediyor, daha nice beyaz örtülere kavuşmak dileklerimle…

                                                                                                     Faruk ATEŞ-ÜNYE